• WEBSITE BANNER EDIT 2020 1.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 2.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 3.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 4.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 5.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 6.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 7.jpg
  • WEBSITE BANNER EDIT 2020 8.jpg

 

Ze is joviaal , slim , welbespraakt, heel gedreven, en sinds kort de grote naam – grote baas hoort ze niet graag - achter Het Park van Beervelde , en zo ook de wereldbekende Tuindagen.

Mevrouw Caroline de Kerchove neemt ons mee voor een exclusief interview op een unieke locatie , één hoog in een van de rustieke bijgebouwen van het al even rustieke Koetshuis.

Het wordt een diepgaand gesprek over passie , gezin , haar nieuwe uitdaging , haar nog altijd warme vriendschap met graaf Renaud , die enkele jaren terug Het Park van Beervelde aan haar echtgenoot Cédric , volle neef van de graaf , naliet.

En uiteraard over de Tuindagen die er dit weekend aankomen , en de equipe rond haar die dit allemaal mogelijk maakt.

Graaf Renaud is intussen in de grafelijke villa , waar hij nog altijd samen met zijn echtgenote Valerie woont , een doorschijnende plastic box aan het inspecteren.

Die zit vol met design bloemen in de vorm van een tulp.

Het zijn alleen die in blauw en geel die zijn interesse hebben , de kleuren van Oekraïne , weet u wel , waar hij al voor de tiende keer op humane missie is geweest.

Hij is net terug van zondag.

Het aanschouwen van zoveel leed doet wat met een mens.

Het is niet meer dezelfde meneer Renaud die voor onze camera staat als die van een jaar geleden.

Dan kijkt men toch iets anders aan tegen de planeet , of het groene paradijs.

Het gras is immers niet overal even groen.

We hebben er begrip voor.

In de villa doet Valerie alweer haar uiterste best om met haar juwelen zo dicht mogelijk bij het thema van de Tuindagen te landen.

De villa zag er nooit eerder zo groen uit.

We schieten de beelden op woensdag , het zal er met het weekend nog groener

uit zien.

Geen grote tent van ' Delen ' op het immense grasveld voor de villa.

'Die komt pas volgend jaar terug' , zegt mevrouw Caroline ons.

Maar de private bank is ons niet vergeten , want zorgt er met haar financiële inbreng voor dat we het project van landschapsarchitect Vincent Braeckman kunnen steunen.

Dat wordt een uniek en nooit eerder gezien spektakel dat zaterdag aan pers en genodigden extra wordt gedemonstreerd.

Attractiepool is de Bar Expéri ' eau , stand 625 , net voor de vijver.

Daar zal op zaterdag ook de trofee aan de Tuinpersoonlijkheid van het jaar 2024 worden uitgereikt.

Wij kregen de naam al mee , en vinden de keuze helemaal terecht.

Er wordt op dat eigenste moment nog iemand in de bloemetjes gezet , maar zelf is die nog van niets op de hoogte.

Dus houden wij tot zaterdagmiddag nog even de lippen stijf op elkaar.

' Of ze weet hoe het komt dat de weergoden de Tuindagen altijd zo goed gezind zijn ?', vragen we nog snel aan mevrouw Caroline.

' Dat moet ik toch nog eens aan mijnheer Renaud vragen ' , krijgen we als antwoord.

( willy van bouchaute)

( camera/ foto's : anne-marie couliez )

 

 

'De Tuindagen van Beervelde '

van vrijdag 10 mei tot met zondag 12 mei 2024.

voor alle verdere info en tickets : https://www.parkvanbeervelde.be/nl/de-tuindagen/de-tuindagen-mei-2024/tuindagen

 

 

 

 

 

Hormonen , er is altijd wel iets rond te doen.

Door velen verguisd , door anderen geprezen.

Reden genoeg voor biologe , doctor in de experimentele geneeskunde op het gebied van menselijke moleculaire genetica Sylvie Demers om er een lijvig boek over te schrijven.

Experimentele , het adjectief spreekt voor zich.

Dan gaat het over bedenkingen en opvattingen , waarmee de klassieke geneeskunde het meestal niet eens is.

Zo vormt het boek een eindeloos pleidooi voor de bio-identieke , lichaamseigen hormonen , specifiek het 17β -oestradriol en progesteron.

De Canadese is al 28 jaar klinisch onderzoeker , en geniet wereldfaam op dat gebied.

Hormonen en menopauze roepen de dag van vandaag nog altijd heel wat emoties en controverses op , het is nog altijd zoeken naar het juiste evenwicht tussen de vrouwelijke hormonen, en de hoeveelheid ervan.

' Een boek voor vrouwen en al wie om vrouwen geeft ' staat er op bladzijde 5 te lezen , in een opvallend mooi en cursief lettertype.

En dat is het ook.

Vanaf hoofdstuk 1 , 'De vreugde van het vrouw-zijn' tot hoofdstuk 14 ,

'En wat nu?'

Dat laatste staat op zich al voor het feit dat er ook oplossingen worden aangereikt.

Sommige hoofdstukken zijn best wel aangrijpend.

Zoals hoofdstuk 8 , dat als hoofding : ' De Kankerbestrijdende Eigenschappen van Vrouwelijke Hormonen' meekrijgt.

Met er net onder : ' We zitten op een dwaalspoor '.

Best spannend allemaal.

Het boek is een absolute aanrader , we hebben het – zelfs als man – met

volle aandacht doorgelezen.

Breng je hormonen in balans en blijf langer gezond.

Hier leest u hoe dat moet.

(willy van bouchaute)

' De kracht van vrouwelijke hormonen '

is uitgegeven bij Manteau / Standaard Uitgeverij

ISBN 978 90 223 4128 5

derde druk / april 2024

telt 287 bladzijden.

Richtprijs : 24,99 euro.

 

 

 

Het waren de organisatoren in hoogsteigen persoon die de persvoorstelling op gang trokken , en het publiek op zondagmiddag in De Zulle in Wondelgem toespraken.

' Ik weet dat ge dit niet graag doet, hier vooraan staan ' , zei Guy Desmedt tot zijn echtgenote , maar 'chapeau' voor wat ge allemaal voor deze verkiezing doet.

Natasja Pitteman liet het zich met plezier welgevallen.

Het zal voor de 14– de keer zijn dat het echtpaar de ' Miss De Luxe ' verkiezing organiseert.

Op zaterdag 30 november zal in Salons Mantovani in Oudenaarde hun nieuwe Miss De Luxe 2025 worden gekroond.

De 17 finalisten die meedingen naar dit kroontje en het lint van MDL 2025 werden op zondag 28 april in Wondelgem aan pers en publiek voorgesteld.

We hebben in onze vorige reportages al uitgelegd waar ' Luxe ' in de titel voor staat. Verwacht dus niet meteen een vamp à la Brigitte Bardot , of een topmodel als Heidi Klüm met het lint van finaliste van Miss De Luxe om.

De selectiecriteria zijn dan ook heel ruim gemeten , zo worden er geen eisen gesteld aan lengte , is kinderen hebben of getrouwd zijn geen probleem.

En leest men er ook nog  : ' Daarenboven staat de verkiezing van Miss De Luxe ook open voor dames t.e.m. maatje 42 !

Gelukkig hebben - de dag van vandaag - lintmeters en bascules vaker last van de heersende klimaatverandering en opwarming van de aarde , wat hun precisie al eens durft aan te tasten.

 

 

Wat ons vooral bijblijft van de namiddag is dat Tiffany De Graer ( PR dame van MDL ) het als presentatrice uitstekend deed , en de huidige Miss De Luxe 2024 , Shauny Van Laer naast haar niet veel moest onderdoen.

 

 

Wanneer we , met geoefend oog , de finalisten overschouwen , weten we nu al dat we op 30 november bij de finale vooral Pheline Bogaert en Amber Vankerschaver moeten in de gaten houden.

Al liep Amber , voor de gelegenheid getooid met ellenlange extra wimpers , er nog ietwat onwennig bij.

Gelukkig hebben ze bij Miss De Luxe nog wat goede coaches in huis.

(willy van bouchaute)

(foto's : anne-marie couliez)

 

 

 

 

Geen 'klotere' stad om met de wagen te doorkruisen dan Antwerpen-Stad.

'Sens-uniques' , doodlopende steegjes , opengebroken straten , omleidingen , 'opstroppingen' , je kan het zo gek niet bedenken.

Zo deden we langer over de afstand van de tunnel onder het justitiegebouw tot de ingang van de Indigo parking onder de Groenplaats , dan die van onze thuisbasis Lochristi tot de ingang van de Kennedy tunnel.

Mochten we Sinjoor zijn , we zouden nu al weten voor wie we op 13 oktober niet moeten stemmen.

Gelukkig maakt de feeërieke aanblik van de prachtige ' lusterzaal' , 3 hoog in het Hilton Hotel , vrijwel alles goed.

De tafels staan enig mooi en in maagdelijk wit gedekt.

Het Miss Wellness Beauty Comité doet nu al beter dan het Antwerpse Stadscomité.

We zitten aan tafel 13.

We checken nog even op onze smartphone , van Chinese makelij , of het wel degelijk zaterdag is vandaag , en niet vrijdag.

De receptie gebeurt aan tafel .

We hebben nog maar goed en wel onze stoel onder ons gat geschoven of er komt een zwaarwichtige dame , eveneens van Chinese makelij , meteen ons fluitje vullen.

We zijn daar heel blij mee , want het gebeurt niet zo vaak dat een zwaarwichtige dame van Chinese makelij op zaterdag uw fluitje komt vullen.

Even besluipt ons het idee om haar de mop te vertellen van de Chinese dienster die zonder lidwoorden zit, en in haar restaurant ietwat aarzelend op een klant afstapt.

U kent ze wel : van ' Wilt u ME NU ? ' , waarop de klant antwoordt :

' Straks misschien , maar ik ga eerst een beetje eten '.

Maar we houden ons gelukkig in , en zeggen alleen maar :

谢谢,你做得很好.

Wat zoveel betekent als ' Xièxiè , nǐ zuò dé hěn hǎo' , of

' Dank u wel , u doet dat goed ! '

De 'Burrata' met honingtomaatjes , parmezaan, kappertjes , en pijnboompitten ( op zich al een delicatesse ) is een streling voor onze tong.

De Tournedos van Kalf met gegratineerde aardappelen en seizoensgroeten

( chapeau voor de chef die deze samenstelde ) moet niet onderdoen.

Zo wijst de klok al snel 20u30 aan.

Lichten uit in de zaal , spots aan op het podium.

Patrick ( Matthys ) heeft voor een verhoogje voor de camera gezorgd , zo hebben we niet alleen een aardig zicht op de Bühne , maar ook op de zaal die afgeladen vol zit met Vip's.

Hiermee scoort Miss Wellness Beauty zelfs beter dan Miss België.

 

 

Er is meer , want Virginie Claes , de eerste Miss België onder Darline Devos , en zowat de vaste presentatrice van de Miss België finale in het Plopsatheater De Panne , zal hier vanavond in het Hilton naast Cynthia Reekmans deels de presentatie op zich nemen.

Een Miss Belgian Beauty en een Miss België samen op een podium.

Jammer dat Ignace het niet meer mag meemaken.

De ellenlange mooie benen van de beide schoonheden kunnen we u in de onderstaande video helaas niet laten zien.

Niet alleen omdat beiden gehuld zijn in een al even ellenlange avondjurk , maar ook omdat de camera van Neda ietwat in de weg staat.

Omdat we haar nog kennen als de lieve collega van vorig jaar , vinden we dat niet zo erg , en al zeker niet nu ze zwanger lijkt te zijn van haar partner Raymon ( zonder d ).

' Je bent de dag van vandaag beter zwanger dan zanger ' werpen we haar toe.

Wat een enig mooie glimlach op het gelaat van de Hollandse met Iraanse roots tovert '.

' Ik ben uitgerekend voor 10 augustus ' , zegt ze ons.

Raymon heeft dat gedaan , ook het uitrekenen , en laten Hollanders uit Dordrecht nu heel sterk in uitrekenen zijn.

 

 

Na een filmpje over de 22 finalisten in de eigen habitat , schieten de 'backlights' volop in actie.

Tot zolang die niet in overdrive geraken is daar niks mis mee.

Hier geven ze het openingsdefilé zelfs een extra mooie dimensie mee.

MWB 2023 Kelly voert in gitzwart broekpak en met stevig decolleté de hele bende aan.

Dit is meteen al een knappe opening , de toon zit nu al goed.

Nu komt de glazen – is waarschijnlijk van plastic – box eraan.

Die we al kennen van vorig jaar , dus we weten al dat elke kandidaat daar een papiertje mag uit grabbelen , waar een vraagje op staat.

Het zijn Cynthia en Virginie die dat vraagje om beurten mogen stellen.

We zullen hier meteen maar al een pluim voor het geluid geven.

De conversaties waren glashelder te horen , wars van ook maar enig piepje.

Steevast voorzitter van de jury Davy Brocatus krijgt dus alles goed mee.

Bij dit onderdeel is het vooral Emily Verhulst (26) uit Gistel die ons opvalt.

Emily is een knappe donkerharige schoonheid , wiens visuele expressie het hier doet .

Haar handgebaren , de nagels knap gelakt , getuigen van een onmetelijk fijne elegantie , die op die manier haar mondigheid nog dat ietsje extra cachet geven.

Nadat Ashley, kandidate met het nummertje 11, haar papiertje uit de box heeft gegrabbeld en haar vraagje heeft beantwoord , komt toneelmeester Dave ( Ghysels ) het boxje weg graaien.

 

 

Zo heeft Danzel wat plaats om naast zijn zangkunsten ook wat van zijn danspasjes te etaleren. Je weet nooit wat er anders met zo'n glazen boxje gebeurt.

Niet dat Danzel ooit ' Dance with the stars ' gaat winnen.

Want , alleen is maar alleen.

Straks zal Charles ( Van Domburg ) op zijn beurt het kot in vuur en vlam zetten , daarvoor heeft hij zijn maat en 'allumeur ' Wim ( Soutaer ) mee.

Met twee is beter dan alleen.

Eens Danzel uitgezongen , mogen de resterende 11 finalisten verder in de box – die Dave intussen stiekem heeft teruggezet – graaien.

Intussen begint het ook al wat rumoeriger te worden in de zaal.

Cynthia moet daarbij af en toe eens wat mensen tot de orde roepen , al is daar weinig beginnen aan.

Na Oele (De Witte ) uit Sint-Niklaas mag het boxje weer weg , en is het tijd voor 35 seconden backlight sympfonie.

Kijk eens wat we allemaal in huis hebben.

 

 

Over het defilé in stadskledij is heel goed nagedacht .

We moeten stellen dat dit van hoog niveau was, met de dames die gracieus in blokjes van vijf naar voren komen , en eens bijna vooraan zich nogmaals opsplitsen.

De plaatsing is perfect , en dames hebben hier goed geluisterd , zowel naar defilé coach Dave als naar Daisy ( De Cooman ) , de styling en etiquette coach.

Even later is het bikini defilé van een al even hoog gehalte , al moet het publiek alweer eerst - zo'n 27 seconden deze keer , dat zijn er al acht minder - 'backlight' geflikker ondergaan alvorens het de eerste bikini te zien krijgt.

Van het strand naar het gala.

Ze hebben uitstekende kledij sponsors bij Miss Wellness Beauty.

 

 

 

Alvorens aan de grote ontknoping te beginnen , worden er nog wat

' beauty -awards ' uitgereikt (Liesje Van Wassenhove is echt wel fotogeniek ) en wat extra linten omgord , zoals dat van Miss Wellness Symphatie , dat om de schouders van Sanne Van Hecke uit Oostkamp wordt gedrapeerd.

Tot onze grote vreugde haalt Emily (Verhulst ) ook een 'awardje' binnen.

We kunnen u nu al verklappen dat ze straks niet het erepodium haalt.

 

 

Wanneer Davy ( Brocatus ) het podium opkomt weet men hoe laat het is.

Dan is het meestal iets over middernacht.

Anders dan zijn naam doet uitschijnen, raakt Davy nog altijd in één stuk de scène op , zelfs met een papiertje in de handen , waar de namen van zowel de tweede en eerste eredame op staan , als de naam van de winnares van de avond.

De eerste naam die uit de mond van Davy komt is die van Charmei Nijs , die meteen het lint van tweede eredame krijgt omgespannen.

Charmei is 24 , komt uit Rillaar , en heeft haar eigen CN Beauty instituut.

Wanneer Davy nog eens de mond opendoet , komt daar Phebe Bovendaerde uit gevloeid. Phebe zal dus de rest van het jaar , en ietsje erover , met het lint van eerste eredame rondlopen.

Eens dat omgord , probeert Davy er ietwat de spanning in te houden.

Het is even wachten op tromgeroffel.

Dat er niet zo direct komt.

Omdat een mens daar niet eeuwig kan blijven staan , roept Davy dan maar

Kimmi uit tot de nieuwe Miss Wellness Beauty 2024.

Kimmi Malfait is een schatje , zo ééntje dat met haar glimlach ineens een gans wolkendek openbreekt.

Kimmi straalt vreugde en blijdschap uit , en is in onze ogen en die van velen , vanavond de verdiende winnares.

Geen enkele discussie over.

De 34-jarige nagelstyliste met eigen Beauty salon

( Kimmi Nails & Beauty ) in Ravels is een zegen voor deze verkiezing.

We interviewen de kersverse Miss Wellness na afloop in de foyer van het

Hilton , samen met choreograaf Dave Ghysels , en grote baas Patrick

Matthys. ( video komt binnenkort ) .

De slagbomen van de Indigo Parking vertikken het meerdere keren om open te gaan.

Na een tiental verwoede pogingen wordt het uitrit ticket dan toch gelezen.

Het wordt weer een eindeloos en lange rit langsheen barricades en opengebroken steegjes eer we de Leien bereiken.

Klote stad !

(willy van bouchaute)

(foto's: anne-marie couliez)

 

Ze is jong (28) , ze is knap , en ze is slim.

Nochtans staat haar naam op de cover twee maal kleiner, en 10 maal minder vet dan die van medeauteur Tom.

Noblesse Oblige !

Maar we maken ons , gezien haar juridische achtergrond , sterk dat haar inbreng bij het schrijven van dit boek niet te onderschatten valt.

Francesca Van Belleghem ( Erpe-Mere) – zo heet ze voluit – heeft immers een master in de rechten op zak, behaald aan de Katholieke Universiteit Leuven.

Ze is gespecialiseerd in migratie , en momenteel aan de slag als parlementair medewerkster van Vlaams Belang ondervoorzitster Barbara Pas.

De kiezer vindt haar bij de Oost-Vlaamse Kamerlijst voor Vlaams Belang op de derde plaats.

Francesca is ook nog eens het gezicht achter de migratiebarometer.

U kan zich al indenken waar de vele cijfers , statistieken, en grafieken in dit boek

vandaan komen.

Met Tom Van Grieken vormt Francesca hier een stevig geoliede tandem.

In radiotermen zou dat ' de ideale sidekick ' heten.

Het doet ons een beetje denken aan het dubbelinterview dat we enige jaren terug hadden met Anke (Vandermeersch) en Filip (Dewinter) , waarbij Anke voluit stelde :

ik ben altijd in de weer om Filip juridisch met raad en daad bij te staan.

In de politiek zijn juiste en goede adviezen goud waard , vooral bij een materie waarover het in dit boek gaat.

' Migratiestop ' heeft alvast een enig mooie cover , met glanzend wit , lichtgrijze achtergrond , kantelende dominosteentjes , en stevige gitzwarte letters met een ferme okergele dwars streep door de O.

Het telt zomaar liefst 237 blz.

Dat is al wat.

Het krijgt als boventitel ' Uit liefde voor ons volk ' mee.

Het is onderverdeeld in 10 hoofdstukken , ' an sich ' nog eens op gelijst in diverse paragrafen , met vaak welluidende titels als ' Vivaldi , kroniek van een catastrofe ' of ' Jambon 1 , veel geblaat , heel wollig.

In de hoofdstukken 8 en 9 wordt zowel de financiële als de maatschappelijke kostprijs van immigratie uitgelicht.

Wanneer je met iets komt , moet je het goed onderbouwen, al hadden we het hier graag nog iets dieper en individueler willen zien gaan.

Misschien dat die ene autochtoon die elke maand met een pensioentje van amper 1100 euro ( ik noem maar iets ) moet rondkomen , wel graag eens wil weten waarom die ene immigrant , die net is geland en niks heeft bijgedragen dan zomaar maandelijks 1500 euro ( ik noem maar iets ) toegestopt krijgt.

En , hoe het met het gratis buskaartje zit , het abonnement voor de smartphone , het sociale tarief , waar die ene autochtoon al zo lang om vraagt , maar wiens eigen huisje dat hij in betere tijden kon bouwen , in de weg zit.

Het lijstje is lang.

De partij krijgt al eens het verwijt dat ze , wat immigratie betreft , op alles en nog wat kritiek heeft , maar nooit met alternatieven en oplossingen komt.

Daar moet hoofdstuk 10 dan toch de nodige verandering in brengen.

Hier worden meteen 10 paragrafen met ' Realistische Oplossingen ' aangereikt.

Al is papier natuurlijk nog altijd heel geduldig.

Het is niet simpel om bij het lezen van dit boek , altijd goed bij de les te blijven.

Verwacht niet dat het leest als een stationsromannetje , het gaat dan ook om de pure realiteit.

Die is op zich al complex genoeg.

Wie vandaag goed om zich heen kijkt , weet al hoe morgen er zal uitzien.

Maar zover is het nog niet.

Zo ver zal het pas morgen zijn.

Eens het zo ver is.

Op 9 juni 2024 dus !

( willy van bouchaute )

het boek wordt ook live voorgesteld , voor info

https://immigratiestop.be/

Immigratiestop

is uitgegeven door Uitgeverij Egmont

April 2024

ISBN 978-90-788-9867-2

richtprijs : 19,95 euro

 

Voor wie het vorig weekend heeft gemist , is het uitkijken naar volgende vrijdag , zaterdag en zondag.

Dan ontvangen Petra en Herman in hun schitterend kader , dat het Kasteel van Saffelaere zo uniek maakt , voor het tweede weekend op rij drie kunstenaars van eigen bodem.

Al is Christine Ostyn , met haar West-Vlaamse roots , en al niet onaardige bekendheid , toch een buitenbeentje.

Christine heeft heel wat van haar top juwelen mee naar Zaffelare.

Dat ze veilig en wel achter slot ( geen grendel ) zitten , wil al wat zeggen.

Al gaan de deurtjes van de al even prachtige etagères voor onze camera toch even open.

De stem is door het vele praten een beetje weg , maar we krijgen toch een interview.

 

 

 

Vooraan in het Kasteel laten Hilde en Dick hun pronkstukken zien.

Hilde De Cleene is de dochter van de vroeger zo bekende huisarts in Zaffelare.

We hebben met onze band nog veel van zijn legendarische feestjes opgeluisterd.

Hilde laat hier enkele unieke stukken van haar zelfontworpen keramiek zien.

Dick Schelpe is een Kluizenaar.

Niet dat hij zo op zichzelf is , nee, hij is gewoon een stukje van Kluizen , de beroemdste deelgemeente van Ertvelde.

Dick is bronsgieter , beeldhouwer , keramist en nog zo veel meer.

Zijn werk doet ons een beetje denken aan dat van streekgenoot Dirk De Keyzer , en laat dat een groot compliment zijn.

We laten de camera even het werk doen , zodat u nu al van dit moois kan mee genieten.

U kan in combinatie met het bezoek aan deze tentoonstelling , intekenen voor een exclusief keuzemenu.

Alle info op : https://kasteelvansaffelaere.com/aurum/

(willy van bouchaute )

(camera /foto's : anne-marie couliez )

 

 

Het is ietsje na tienen wanneer we in de ondergrondse parking van Gent-Zuid onze camera uit de koffer halen.

Als we , eens boven , de Lammerstraat opklimmen waait er een fel koud briesje.

Niet abnormaal want de zon staat pas op iets over achten , met dank aan het stelletje idioten dat naast hun portefeuille ook aan de zomertijd blijft vast hangen.

Maar vandaag geen verder gezeur, want we zijn op weg naar blijdschap.

Die van het ' Farcetheater' , voor de gelegenheid de komende uurtjes gehuisvest in de historische tempel van Romain ( Deconinck ) , de Minardschouwburg wiens grondvesten al dateren van het al even historische jaar 1907.

Het is Anthony ( Van Caeneghem ) , de stichter van het ' Farcetheater ', die ons - in hoogsteigen persoon – en in de inkomhal joviaal en vol enthousiasme de hand schudt.

' Ik geef geen hand ' , zegt Katja ons even later in het foyer , ' ik ben een beetje ziekjes en ik wil niemand aansteken '.

Men moet niet alles geloven wat Katja zegt.

Erg is dat niet , want echtgenoot en medespeler Jan ( Schepens ) geeft er ons twee.

Aan de rand van de toog zit een andere Jan er een beetje eenzaam bij.

Dat komt omdat diens man Koen ( Crucke ) nu al wordt opgeslorpt door Peter

( Van Asbroeck ) , Donaat ( Deriemaeker ) , Bob ( De Moor ) , Daisy ( Thys ) , en nogal wat ander schoon volk dat straks met Eveline ( Cannoot ) op de sofa mag.

Eveline gaat vanmiddag niet zingen , maar wel wat vragen afvuren.

Dat gaan we straks ook doen , alleen maar aan regisseur Chris Van Espen , omdat er anders geen beginnen aan is.

Want u kent het : ' Waarom hij wel , en ik niet ? '.

Voor het komende seizoen ( dat betekent vanaf eind augustus tot het voorjaar 2025 ) staan er zomaar liefst 3 producties in de steiger , en die worden nu al bij een hapje en een drankje aan de pers voorgesteld.

Allemaal ' Feel-Good ' komedies , je heet niet voor niks ' farce ' theater.

 

 

Er wordt gestart met ' Voor Hetzelfde Geld ' ( 30 /8 tot 3/11/2024 ) met in hoofdrollen Katja Retsin en ( ook op de Bühne) wederhelft Jan Schepens. Donaat Deriemaeker, Goele Deraedt , Peter Van Asbroeck, Anthony Van Caeneghem , Jan Verleyen en Steve Seigneur helpen er mee met de deuren slaan.

Voor speeldata , locaties , en tickets moet u hier zijn : https://farcetheater.be/voor-hetzelfde-geld-tickets/

 

 

 

In de rol van ' De Verlegen Versierder ' ( 6/12 /2024 tot 18/1/2025 ) kruipt Anthony Van Caeneghem.

Omdat ' Menno ' nog een groentje is in het delen van lakens krijgt hij de hulp van nonkel Bob . Niet Davidse, maar De Moor. Omdat het rond Kerst draait steekt Daisy (Thys ) op de affiche nu al in het rood.

Het opklapbaar bed is in tegenstelling met de actrices Heidi ( De Grauwe ) en Lisa

( Gerlo ) nu al uitgeklapt.

Achter deze link zitten de locaties , speeldata en tickets : https://farcetheater.be/de-verlegen-versierder-tickets/

 

 

Voor ' HOTEL POLITIEK ' ( 28/2/2025 tot 20/4/2025 ) krijgt het ' Farcetheater ' assistentie van ' De Compagnie van de Leute '.

We zien het niet zo gauw in het echt gebeuren , maar hier wil de burgemeester van Gent het met zijn secretaresse doen.

Maar met een lijk in de hotelkamer blijft er van de passie, en van de rest al snel niks meer overeind.

Jan De Raedt , Katja Retsin, Koen Crucke, Bob De Moor, Donaat Deriemaeker, Betty Bouckaert, Peter Van Asbroeck, Wendy Antoine , Anthony Van Caeneghem en Lieve De Coninck vormen de cast.

De zijn veel postjes , net als in het echt.

Hier ben je helemaal mee : https://farcetheater.be/hotel-politiek-tickets/

Chris Van Espen is niet alleen een gedreven en knap regisseur , hij is ook een warm en aimabel persoon.

Dat blijkt al gauw uit het gesprek dat we , na afloop van de persvoorstelling met hem

hadden.

Op de sofa , waar hij net met Eveline zat.

Bij het buitengaan wil Eveline nog een kus.

Die krijgt ze met plezier omdat ze daarnet heel goed heeft gepresenteerd , en eens niet heeft gezongen.

Dat laatste is een ' farce '.

Eens niet van ' Het Farcetheater ' , maar van ons.

(willy van bouchaute)

( camera : anne-marie couliez)

( foto's : farcetheater )

met heel speciale dank aan Jean-Pierre Goossens ( Gent in Beeld ) voor de extra beelden.

 


Dank zij de royale staatssubsidies kan de Nationale Omroep al eens meer haar zonen en dochters uitsturen , het liefst zo ver mogelijk weg.

Nogal wiedes dat de publieke opinie , die op het einde van de maand met moeite de eindjes aan elkaar rijgt , en hooguit een paar daagjes op het strand of in de Ardeense bossen kan gaan liggen , daarop al eens sceptisch reageert.

Wanneer we , desondanks , toch iemand de (snoep) reisjes gunnen is het Jeroen (Meus) wel.

Omdat Jeroen al even eerlijk is als de keuken die hij brengt , en hij u ook , tussen de lijntjes door , geen sociale, politieke , of andere propaganda probeert door de strot te duwen.

In de Schrijmakersstraat in Leuven in de pannen roeren is even genoeg geweest , zelfs nu er - dank zij de negen zonnepanelen op het dak - een pak groener en goedkoper kan worden gekookt.

Op zoek naar andere dagelijkse kost dan maar.

 

Deze van Georgië bijvoorbeeld.

Een land gelegen in de Zuidelijke Kaukasus , verdeeld over grotendeels Zuidwest-Azië en een klein stukje Europa.

Het is niet alleen chef Guram Baghdosh die er Jeroen met verstomming slaat , ook de zuivelvrouwen in de bergen van Adjara brengen hem helemaal van zijn en hun melk.

Op blz. 19 staat het recept van Marina's denappelconfituur , die u best niet op uw boterham smeert. Een lepeltje schijnt wel te helpen wanneer u verkouden bent.

Georgië in jouw keuken betekent gedroogde goudsbloem, druiven , honing, kaas, en walnoten. Vooral walnoten , veel walnoten.

Zelfs in het recept op blz. 28 : Adjaruli khachapuri met komkommer – tomatensla.

Laat u niet misleiden door de moeilijke namen , want er komen er nog.

Khinkali en adzhapsandali op blz 30 -33 bijvoorbeeld.

Wat staat voor heerlijk fingerfood , en geen hap uit uw sandalen.

Intussen komen we ook heel knappe foto's tegen , van de streek , van de mensen , en uiteraard van de gerechten.

Marina's honingcake met walnoten en botercrème mag het hoofdstuk over Georgië afsluiten. We zijn 43 bladzijden ver.

 

Op naar Calabrië dan maar.

Regio gelegen ten zuiden van Napels , de zuidwestelijke punt van de Laars van Italië zeg maar , met rechtover zich het eiland Sicilië , van elkaar gescheiden door de Straat van Messina.

TV kok Max Mariola speelt er Jeroens gastheer.

Jeroen heeft het over ' Het Aalst van Italië ' , dan weet u dat de uien er nooit ver weg zijn.

Vissen doet Jeroen er op de boot van Fortunato.

De zwaardvis - nochtans alomtegenwoordig - bijt vandaag niet , maar geen nood er liggen er nog een paar op de plaatselijke markt.

Zelf Ricotta maken is niet simpel , met de tips op blz 53 komt u al aardig in de buurt.

Laura en Antonello gooien niets van hun pas geslacht varken weg.

Jeroen kijkt toe , Eline en Herman nemen intussen wat foto's.

Calabrië in je keuken , dat is : pikante worst, zwaardvis , tropea-ui, bergamot, rode peper en aubergine.

Tussen de recepten valt de ' Zwaardvis alla ghiotta met gebakken aardappelblokjes ' op. ( blz.68 )

Je haalt er zo de zon en de zomer mee in huis.

De ' Torta della nonna met abrikozen en amandel ' , waar Jeroen de pijnboompitten door amandelen heeft vervangen ' mag het hoofdstuk over

Calabrië afsluiten.

 

Op bladzijde 78 zijn we in Schotland beland , het land van de whisky, en de haggis.

Jeroen zit voor de gelegenheid in het schuitje van Calum Mc Donald.

Die vist voor de kust van Staffin op het eiland Skye op kreeft.

' Alweer kreeft vanavond ! '

Het wordt echter makreel met mosterd en haver.

In Edinburgh zit Jeroen aan de ' Masala Chai ' thee van Tony Singh.

Indisch-Pakistaans , maar de Schotten zijn er weg van.

Na het volgen van het recept op blz.87 u misschien ook.

En er passeren intussen alweer heel wat knappe foto's de revue.

Schotland in je keuken ?

Haggis, haver, ossenwit, patatten en gerst.

Zin in ' Scottish pie met lamsvlees , bruin bier, rapen en muntsaus '?

Na het lezen van blz.104 bent u helemaal mee.

En om een mens helemaal zoet te maken voor Schotland is er het

' Cranachan ' dessert met frambozen, havermout, room , en ...wat dacht u , echte Schotse whisky. ( blz 109 ).

 

Van blz.110 tot en met blz.215 leert u achtereenvolgens de dagelijkse keuken van Turkije , Zuid-Zweden en Oaxaca ( Mexico ) kennen.

Met alweer een pleiade aan heerlijke landelijke gerechten en dito foto's.

Na Abraham weten we nu ook waar Jeroen zijn mosterd vandaan heeft.

Er moet heel wat gebeuren eer Jeroen op zijn paard zit.

Niet alleen het boek maar ook de cover is dus uniek.

'De Mosterd van Meus ' telt 215 bladzijden

en is een uitgave van Standaard Uitgeverij ( Manteau ) in samenwerking

met VRT 1 en Hotel Hungaria.

ISBN 978 90 223 4114 8

richtprijs: 29,99 euro

 

 

Het minste wat je van Maja Wolny kan zeggen is dat ze nogal wat aan het gat gaat , waar een ander zelfs niet zou durven aan denken.

Als jonge mama zomaar in je eentje door een onmetelijk rijk als Rusland trekken , net nu het land in oorlog is met één van de buurlanden is niet zonder gevaar.

Als Poolse dan nog , en ook nog eens als journaliste met netelige vragen.

Dat dit haar niet in dank wordt afgenomen , wordt duidelijk wanneer ze voor haar laatste trip Belarus in wil.

Wit-Rusland , bien ami met de Russische imperator.

Dat zal ze geweten hebben.

Ze is immers nu al zeker dat ze voor haar 67-ste Rus- en Wit Rusland niet meer in mag.

Tenzij ene Vladimir Vladimirovich alsnog van gedacht zou veranderen, of de pijp aan Maarten zou geven.

Waarvoor deze laatste allicht ook niet staat te springen.

Met de ' DE TREIN NAAR HET IMPERIUM ' ben je zo'n 280 bladzijden onderweg. Het is een lange weg van Sint-Petersburg over Moskou naar Novosibirsk of Krasnoyarsk , en bij min veertig is voor je het weet zo je neus weg.

Maar het gaat vooruit , want het boek leest vlot.

Maja Wolny , die met haar non-fictie debuut ' De trein naar Tibet ' al goed was voor een bestseller , kan enig mooi de dingen om zich heen waarheidsgetrouw beschrijven , dat sleurt de lezer zo mee in het verhaal. Als journaliste heeft ze een duidelijke eigen mening over hoe het er op dit moment in de ex Sovjet-Unie aan toe gaat. Uiteraard wil ze even polsen of de mensen die ze op haar verre reis ontmoet (kennissen of niet) er ook zo over denken.

Wat soms voor ongemakkelijke toestanden zorgt.

Wanneer we , een paar dagen voor we dit schrijven,  het nieuws over de aanslag in het Crocus City Hall theater van Krasnogorsk (net buiten Moskou) vernemen , denken we even aan Maja die er een jaartje terug ook op bezoek was.

Zomaar een slaaptrein coupé delen met een wildvreemde man , een ( gedwongen ) ritje maken met 3 smokkelaars van Belarus naar Polen,

voor hetzelfde geld loopt het allemaal fout.

De Poolse met ook een Belgisch paspoort moet een goede engelbewaarder hebben.

U zelf loopt bij het lezen van ' De Trein naar het Imperium ' ietsje minder risico , tenzij u één der komende dagen het boek leest op de trein naar Novosibirsk , met een Oekraïens speldje op je jas.

(willy van bouchaute )

' De Trein naar het Imperium ' telt 280 bladzijden.

En is uitgegeven bij Manteau / Standaard Uitgeverij ( 2024 )

ISBN 978 90 223 4043 1

richtprijs : 23,50 euro.

 

 

Nog niet zo lang geleden , we hebben het over eind september vorig jaar ,

maakten we hier in de hallen van Kortrijk Expo al een reportage.

Over ' Taste of Tavola ' , waar Clara en Ellen met hun ' Groats '

de Innovation Award binnenhaalden.

De dames herkennen ons meteen.

Of ze deze keer opnieuw voor een nieuwe award gaan , vragen we hen.

Het antwoord van Ellen komt met een dubbel gevoel.

Ook Delphine is terug van de partij , met haar hemelsblauwe Volkswagen kever , volgeladen met glanzend verse 'Mello cakes' van Stephan De Poorter.

 

 

Bij ' Duroc d' Olives ' hebben ze ook wat nieuws in de aanbieding.

Axelle Mouton, enige dochter des Huizes wijst ze ons één voor één aan.

Bij ' De Klok ' uit Serskamp hebben ze een heel goede advokaat in huis. Met ' k ' en zonder bef.

Angie geeft ons deskundig de nodige uitleg en laat ons ook even proeven.

 

 

 

Ook bij Stokerij Borrel uit Eeklo houden ze het bij een familiezaak.

Vader Dries Billiet is meer dan een expert , en dochter Celine is daar de schuld van. Dries wijst ons de ' oude meetjes aan ' , Celine geeft tekst en uitleg bij de verschillende soorten ' Gin ' die hier op één rijtje staan.

Louis-Philippe Deweer van Kaasboerderij 't Groendal is niet de eerste de beste.

Kan ook moeilijk met zo'n edele naam.

Louis-Philippe is de enige ter wereld die zeggen mag dat zijn kaas de eerste Belgische kaas is die de ruimte doorkliefde.

Het verhaal is ronduit hallucinant , u krijgt het in onderstaande video in naaldje en draadje door de jonge bedrijfsleider zelf uitgelegd.

 

 

 

' It's all about tea ' roept de flamboyante Rotterdammer van

' Curiositeas ' ons toe , ons meteen verder in het Frans te woord staand.

' U spreekt heel goed Frans voor een Nederlander ' wuiven we hem toe.

Hij neemt de egards met plezier en een ' merci bien ' aan.

' But in fact , I am an American Citizen ' , grinnikt hij er verder op los.

' Curiositeas ' zijn hier nooit ver af.

Op de keukenschort van Sofie staat geen ' Kontrimo ' , maar ' De Nil '.

Sofie Van Remoortel kent Marie-Anne al van kindsbeen af.

Ze steekt haar vandaag , en morgen , en overmorgen met plezier een handje toe.

' We zijn een klein familiebedrijf ' zegt Marie-Anne De Nil ons in het uitgebreid gesprek dat we met haar op Tavola hadden.

' Hela , niet minimaliseren , hé ' , werpen we haar direct toe.

' Toch wel ' , houdt ze vol , ' toch wel , tegen de reuzen die hier staan zijn we klein.

 

 

 

Namen noemt ze niet , maar wanneer we even later bij de stand van

' UPFRESH Franky ' aanbelanden , beseffen we al snel wat Marie-Anne bedoelt.

' Nog een werf van Willy ' , zou het ettertje vroeger in ons gezegd hebben.

Intussen is ons respect voor Willy Naessens zo groot , dat we dat niet eens zouden durven denken.

Zeker niet , nu dochter Veerle ons op haar prachtige stand met open armen , en een hapje en drankje ontvangt.

Het is er gezellig en heerlijk toeven op Tavola.

Er hangt een sfeertje die je ergens anders zelden vindt.

Bovendien is er alles tot in de kleinste details professioneel en top georganiseerd.

We kregen er , met onze camera en zwaar statief, zo waar een parkeer plekje net voor de deur , met dank aan Isabel.

(willy van bouchaute)

(camera / foto's : anne-marie couliez )